പ്രവാസി [ജോൺ എബ്രഹാം]

അവൾ അത് പതുക്കെ തന്റെ ആ കറുത്ത കുറ്റികൾ നിറഞ്ഞ വിടവിനോട് ചേർത്ത് വെച്ചു.
​”ആഞ്ഞു പണിതോടാ… നിനക്ക് വേണ്ടി ഞാൻ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു,” ലത കണ്ണുകൾ ഇറുകെ അടച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അഷ്‌റഫ് തന്റെ കൈകൾ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ ഉറപ്പിച്ചു. അവൻ പതുക്കെ ആഞ്ഞ് ഒരു തള്ളു കൊടുത്തു. അവന്റെ ആ ഉരുണ്ട തലപ്പും തടിയും ലതയുടെ ആ ഇടുങ്ങിയ വഴിയെ കീറി മുറിച്ചു കൊണ്ട് ഉള്ളിലേക്ക് കയറിത്തുടങ്ങി. വർഷങ്ങളായി രമേശന്റെ ആ ചെറിയ സാധനം മാത്രം അറിഞ്ഞ ലതയുടെ ഉള്ളിലേക്ക് അഷ്‌റഫിന്റെ ഈ കരുത്തൻ ഇരച്ചു കയറിയപ്പോൾ അവൾക്ക് ശ്വാസം കിട്ടാത്തത് പോലെ തോന്നി.

​”അമ്മേ…” അവൾ അറിയാതെ ആഞ്ഞു വിളിച്ചു പോയി.
​അഷ്‌റഫ് നിർത്താതെ ആഞ്ഞു തള്ളിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവന്റെ ഓരോ ഇടിയിലും ലതയുടെ ശരീരം കട്ടിലിൽ മുന്നോട്ടും പിന്നോട്ടും ആടി.

അഷ്‌റഫിന്റെ ആ കരുത്തൻ ഉള്ളിൽ ആഞ്ഞു പണിതു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്. ലത കിതച്ചുകൊണ്ട് കട്ടിലിൽ കിടന്നു പിടയുന്നു. ഒരു മിനിറ്റോളം കഴിഞ്ഞിട്ടും അഷ്‌റഫിന്റെ വേഗത കുറയുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ ലതയ്ക്ക് അത്ഭുതമായി. രമേശനാണെങ്കിൽ ഈ സമയം കൊണ്ട്  കഴിഞ്ഞ് തളർന്നു വീണിട്ടുണ്ടാകും!

​അവൾ കിതപ്പോടെ അവന്റെ തോളിൽ പിടിച്ചു നിർത്തി പതുക്കെ ചോദിച്ചു, “എന്താടാ… എന്താ നിന്റേത് പോവാത്തത്?
​അഷ്‌റഫ് അവളുടെ നെറ്റിയിലെ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് ചിരിച്ചു. അവൻ ഒട്ടും വേഗത കുറയ്ക്കാതെ തന്നെ മറുപടി പറഞ്ഞു, “ഇതൊന്നും വരാൻ ആയിട്ടില്ല ചേച്ചി… ഇതിപ്പോ തുടങ്ങിയിട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ. നിങ്ങൾക്ക് കുറഞ്ഞത് ഒരു രണ്ടു തവണയെങ്കിലും രതിമൂർച്ച വന്നിട്ടേ എന്റേത് പോവൂ. അതുവരെ ഞാൻ ഇങ്ങനെ അടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കും.”
​ലത ആകെ ഞെട്ടിപ്പോയി. “രതിമൂർച്ചയോ? അതെന്താടാ?”