Posted by രാധാമണി ആ കാര്യങ്ങൾ പറയുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു ഇരുപതുകാരിയുടെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. അത് കേട്ടതോടെ സ്വാതിയുടെ ശ്വാസഗതി വേഗത്തിലായി. ടൈറ്റായ ആ ഗോൾഡൻ ബ്ലൗസിനുള്ളിൽ അവളുടെ മാറിടങ്ങൾ കൂടുതൽ ഉയർന്നുതാഴാൻ തുടങ്ങി. അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് ജയചന്ദ്രൻ തന്റെ മാറിടങ്ങളിലേക്കും പാവാടയ്ക്കുള്ളിലെ ഇടുപ്പിലേക്കും നോക്കിയ ആ കട്ടി നോട്ടം അവൾ വീണ്ടും മനസ്സിൽ കണ്ടു.
“എന്നിട്ട്… എന്നിട്ട് അമ്മ എന്ത് ചെയ്തു?” സ്വാതി അറിയാതെ ചോദിച്ചുപോയി. അവളുടെ ഉള്ളിലെ മോഹം ആ ചോദ്യത്തിൽ പ്രകടമായിരുന്നു.
“ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ… ‘ആളുകൾ കാണും ജയേട്ടാ വിട്’ എന്ന് പറഞ്ഞ് ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നിന്നു. പക്ഷെ പുള്ളി വിട്ടില്ല, എന്റെ അരയിലൂടെ കൈയ്യിട്ട് ഒന്നു ചേർത്തു പിടിച്ചു. ആ ഒരു സ്പർശനം ഉണ്ടല്ലോ സ്വാതി… അത് തരുന്നൊരു സുഖം അത് അനുഭവിച്ചു തന്നെ അറിയണം. നമ്മുടെ ഭർത്താക്കന്മാർക്കൊന്നും ഇപ്പൊ അതിനുള്ള താല്പര്യമില്ല. പക്ഷെ ജയേട്ടൻ അങ്ങനെയല്ല, ഒരു പെണ്ണിനെ എങ്ങനെ സന്തോഷിപ്പിക്കണമെന്ന് പുള്ളിക്ക് നന്നായി അറിയാം. നിന്നെ പുള്ളിക്ക് ഭയങ്കര ഇഷ്ടപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, നോക്കിക്കോ… ഇനി പുള്ളി നിന്നെ വെറുതെ വിടില്ല.”
രാധാമണിയുടെ ആ അവസാന വാചകം സ്വാതിയുടെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ ചലനമുണ്ടാക്കി. ജയചന്ദ്രൻ എന്ന നാൽപ്പത്തഞ്ചുകാരനായ, പക്വതയും പുരുഷത്വവുമുള്ള ആ മനുഷ്യനോട് അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു പ്രത്യേക തരം മോഹം പതിയെ അങ്കുരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ‘അയാൾ തന്റെ ഈ ഇറുകിയ വേഷത്തിൽ തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചാൽ എങ്ങനെയിരിക്കും?’ എന്നൊരു ചിന്ത അവളുടെ തലച്ചോറിലൂടെ മിന്നിമറഞ്ഞു. തന്റെ വലിയ ചന്തികളിലും മുലകളിലും അയാളുടെ ആ തഴമ്പിച്ച കൈകൾ അമരുന്നതായി അവൾ വെറുതെ സങ്കൽപ്പിച്ചു പോയി. ആ ചിന്തയിൽ അവളുടെ ശരീരം ഒന്നാകെ ചൂടുപിടിച്ചു.