യമുന രണ്ടാൾക്കും ചായ കൊടുത്തു..
“ പൂജ തുടങ്ങുകയാണ്… നിങ്ങൾ ഈ നിലവിളക്കിന് മുന്നിലിരിക്കണം… അതിന് മുമ്പ് ഈ വേഷം മാറ്റണം… ഒരടി വസ്ത്രവും പാടില്ല… പറ്റൂച്ചാ ഒരു നേർത്ത വസ്ത്രം മാത്രം ധരിക്കുക…”..
തിരുമേനി പറഞ്ഞത് കേട്ട് യമുനയൊന്ന് പരുങ്ങി.. അങ്ങിനെയൊക്കെ വേണോ..?. പൂജ ചെയ്യാൻ എന്തിനാണ് തന്റെ അടിവസ്ത്രം മാറ്റുന്നത്..?.
ഈശ്വരാ.. താൻ പെട്ടോ…?.
എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടതെന്നറിയാതെ യമുന കുറച്ച് നേരം അവിടെ പരുങ്ങി നിന്നു.. പിന്നെ ആ മുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തിറങ്ങി..
“ആശാനേ… ഇങ്ങള് പുലിയാ…
ആ ചരക്കിപ്പോ ഉള്ളിലൊന്നുമിടാതെ വരും… ഞാനവളെ ബലാൽസംഗം ചെയ്യും ആശാനേ…”..
കുഞ്ഞാപ്പു ആക്രാന്തത്തോടെ പറഞ്ഞു..
“ ഒന്നടങ്ങ് തായോളീ… അങ്ങനെ ഒറ്റയടിക്ക് ചെയ്യാനൊന്നും പറ്റില്ല…
മുറ്റ് സാധനാ… സൂക്ഷിച്ച് കൈകാര്യം ചെയ്യണം… അല്ലേൽ പണി പാളും…”..
“ എന്റാശാനേ… ഇവിടെ നമ്മളല്ലാതെ വേറാരുമില്ല… നമ്മളിവിടെ വന്നത് അവളാരോടും പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല… നമുക്കവളെ ബലാൽസംഗം ചെയ്ത് വേഗം പോകാം ആശാനേ… “..
“ അതൊന്നും വേണ്ടി വരില്ല കുഞ്ഞാപ്പൂ… അവള് സ്വമനസാലേ നമുക്ക് കിടന്ന് തരും… നീ നോക്കിക്കോ…”..
പവിത്രൻ ശുഭാപ്തിവിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു..
“ കിടന്ന് തന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ബലാൽസംഗം ചെയ്യും…”..
“എന്റെ പൊന്നുമൈരേ… ഒന്നടങ്ങ്…
ഇരുപത്തിനാല് മണിക്കൂറും ഭക്തിയുമായി നടന്ന നമ്മുടെ റാവൂന്റെ ഭാര്യയെ ഊക്കിയവനാ ഈ പവിത്രൻ…
പിന്നെയാണോ ഈ കടിമൂത്ത പൂറി… ഇതും നടക്കും… നീയേതായാലും മണിയടി തുടങ്ങ്..”..