”അച്ചു… നിന്റെ ഈ കിതപ്പും സംസാരരീതിയും കേട്ടാൽ അവിടെയുള്ള ആൾക്കാർ വേറെ എന്തെങ്കിലും കരുതും. നീ ഒന്ന് അടങ്ങി സംസാരിക്കൂ,” ഞാൻ തമാശ രൂപേണ പറഞ്ഞു.
അവൾ വീണ്ടും ചിരിച്ചു, പക്ഷെ ആ ചിരിയിൽ പോലും അവൾ വല്ലാതെ കിതയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. സംസാരം തുടരവേ, അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ വേഗത കൂടി വന്നു. ഓരോ വാക്കും പറയുമ്പോഴും അവൾ വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, അവളുടെ സംസാരം ഒരു തരത്തിലുള്ള ലഹരിയിൽ ആടിയുലയുന്നത് പോലെ എനിക്ക് തോന്നി.
”ഹരി… എനിക്ക്… എനിക്ക് ഇപ്പോൾ ഈ കിതപ്പിൽ സംസാരിക്കാൻ വയ്യടാ… വല്ലാതെ തളർന്നു പോയി. ഞാൻ… ഞാൻ പിന്നെ വിളിക്കാം. ലൗ യു… ഉമ്മ!”
അവൾ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു. ആ ‘ഉമ്മ’ എന്ന വാക്കിന്റെ അവസാനം അവളിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന ആ നേർത്ത ശിൽക്കാരം എന്റെ ചെവിയിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ എന്ത് ചെയ്യുകയായിരുന്നു അവിടെ? എന്റെ സമ്മതം കിട്ടിയ ആ ആവേശത്തിലാണോ അവൾ ഇത്രത്തോളം കിതയ്ക്കുന്നത്?
ഫോൺ കട്ട് ആയെങ്കിലും എന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു വല്ലാത്ത വിഭ്രാന്തി നിറഞ്ഞു നിന്നു.
ഒരു മാസം കടന്നുപോയി. ആ മ്യൂസിക് വീഡിയോയുടെ ഷൂട്ടിംഗും അനുബന്ധ ജോലികളുമായി അച്ചു വല്ലാതെ തിരക്കിലായിരുന്നു. ഈ ദിവസങ്ങളിൽ അവളെ വീഡിയോ കോളിൽ കാണുമ്പോഴെല്ലാം അവൾ സാരിയിലായിരുന്നു. നാടൻ വേഷത്തിൽ, നെറ്റിയിൽ ചെറിയൊരു പൊട്ടും കയ്യിൽ വളകളുമായി അവൾ ഒരു ദേവതയെപ്പോലെ സുന്ദരിയായി കാണപ്പെട്ടു.