വൃന്ദാവനം [തമ്പ്രാൻ]

സുബിൻ : എടി ഞാൻ ഒന്ന് പിടിച്ചേട്ട് അനങ്ങണ്ടേ അവൻ കാട്ടുപോത്തു പോലെ അല്ലെ ഇരിക്കണേ പിന്നെ ആകെ ഒള്ള വഴി അടിച്ചു നിലത്തിടുക.

കീർത്തന :എന്നിട്ടെന്തായി അടിച്ചേട്ട് വടി ഒടിഞ്ഞതല്ലാതെ അവനു വല്ലോം പറ്റിയോ.

അശ്വതി : ശെരിയാ ഒരു കാട്ടുപോത്ത പോലെ തന്നെയാ ഇരിക്കണേ.ആവനെ അടിച്ചേട്ട് എന്റെ കൈ വേദനിച്ചത് അല്ലാതെ അവൻ ഒന്ന് അങ്ങിയോ.

കീർത്തന : പഴേ ആ ഒന്നിനും പ്രതികരിക്കാത്ത കിഴങ്ങ് അല്ല അവൻ ഇപ്പൊ ആകെ മാറി.ഒരു ചെന്നായി അടിച്ചാൽ കൊന്നു കളയുന്ന ചെന്നായി.

നാണിയമ്മയുടെ വീട്ടിലേക് കേറിയപ്പോൾ.
അയല്പക്കത്തെ ചേച്ചി.

: ഇതാരാ നാണിയേച്ചി.

നാണിയമ്മ :നമ്മടെ അനന്തേടത്തെ.

: ആണോ ചെറുപ്പത്തിലേ കണ്ടതല്ലേ മനസ്സിലായില്ല.ഇപ്പോ ആകെ വളർന്ന് വല്യളയല്ലോ.പേരെന്താ മോനെ.

ഞാൻ : കൃഷ്ണ.

നാണിയമ്മ :വാ മോനെ.

ഞാൻ നേരെ അകത്തേക് കേറി.ഒരു കൊച്ചു വീടാ നാണിയമ്മേടെ ഭർത്താവ് വേറെ ഏതോ ഒരു ചളുക്കിന്റെ കൂടെ ഓടി പോയ്‌.പിന്നെ ചേച്ചിക് ഒരു മോളുണ്ട് കൊല്ലത് കെട്ടിച്ചു വിട്ടു..

നാണിയമ്മ : ഇരിക്ക് മോനെ.ഞാൻ ചായ എടുക്കാം.

ഞാൻ : ഹാ..

ഫോൺ ആണേ എടുക്കാനും പറ്റിയില്ല എന്നാലും സ്വത്തിനും വേണ്ടി സ്വന്തം അച്ഛനേം അമ്മയേം കൊല്ലുകെ സിനിമയിൽ കാണുന്നത് അല്ലാതെ ദ ഇപ്പോ എന്റെ കുടുംബത്തിൽ എനിക്ക് സംഭവുച്ചിരുന്നു.വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.ആ നായിന്റെ മോനെ കൊല്ലണം.

നാണിയമ്മ : എന്നാ ഈൗ ആലോചിച് ഇരിക്കണേ.ദ ചായ.

ഞാൻ : ഏയ്യ് ഒന്നുല്ല.

നാണിയമ്മ : എനിക്ക് അറിയാം.പറഞ്ഞേട്ട് എന്ത് കാര്യം കണ്ണീ ചോര ഇല്ലാത്ത ചാവേറുകൾ.