ഒരു നിമിഷം. ഞാൻ ശ്വാസം ഒന്ന് വലിച്ചു വിട്ടു.
“എനിക്ക്…” വാക്കുകൾ ഒന്ന് നിർത്തി.
“എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടമാണ് മെഹർ …”
വാക്കുകൾ, വളരെ പതുക്കെ പുറത്തുവന്നതായിരുന്നെങ്കിലും അത് രണ്ടുപേരുടെയും മനസിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു
മെഹർ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല. കാരണം… അത് കേൾക്കാൻ അവളും കൊതിച്ചിരിക്കുക ആയിരുന്നു.
കുറച്ച് നേരം ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല……. ആ മൗനം ഭേദിച്ചുകൊണ്ട് മെഹർ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി
“മനു…”
അവൾ പതുക്കെ വിളിച്ചു…
“ഹാ …”
“നീ ഇത് പറയുമെന്ന്… എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നു…” മെഹർ പറഞ്ഞു
“അതുകൊണ്ടാണോ നീ ഇത്ര നേരം മിണ്ടാതിരുന്നത്…?”
“അല്ല…”
അത് കേട്ടാൽ… ഞാൻ മാറിപ്പോകുമെന്ന് എനിക്ക് അറിയാമായിരുന്നു…” മെഹർ പറഞ്ഞു
“ഇങ്ങനെയൊക്കെ ആകരുതെന്ന് ഞാൻ എത്ര ശ്രമിച്ചെന്ന് അറിയാമോ…?” അവൾ തുടർന്നു.
“ഓരോ തവണയും… ഇത് തെറ്റാണെന്ന് ഞാൻ എന്നോട് തന്നെ പറയാൻ ശ്രമിചിരുന്നു …” അവളുടെ ശബ്ദം അൽപ്പം അല്പം വിറച്ചു .
“പക്ഷേ… നിനക്കൊപ്പമിരിക്കുമ്പോൾ… എനിക്ക് ഞാൻ മറ്റൊരാളായി തോനുന്നു…”
“ഇത്രയും നാൾ ഞാൻ… എന്നെ തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടത് പോലെയാണ് ജീവിച്ചിരുന്നത്…”
“പക്ഷേ നീ വന്നതിനു ശേഷം… എനിക്ക് വീണ്ടും ജീവൻ വച്ചത് പോലെ…”
ആ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, എന്റെ ഹൃദയം ശക്തമായി മിടിക്കുകയായിരുന്നു. അവൾക്ക് പറയാൻ ഉള്ളത് എല്ലാം കേൾക്കുവാൻ ഞാൻ നിശബ്ദനായി ഇരുന്നു.
“ഇത് സ്നേഹമാണോ… അല്ലയോ……………. എനിക്ക് അറിയില്ല…” അവൾ പതിയെ പറഞ്ഞു.
“പക്ഷേ…” ഒരു നിമിഷം അവൾ നിർത്തി.