രാവിലെ അടുക്കളയിലെ തിരക്കിൽ ആണ് ലത.പറമ്പിലെ ആ കല്ലും മണ്ണും തെറിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണ് ലത അടുക്കളയിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് വന്നത്. മതിൽക്കെട്ടിന് അടുത്ത് ഒരു ബംഗാളി പയ്യൻ ആഞ്ഞു മതിൽ പൊളിക്കുന്നുണ്ട്.
അല്പം മാറി നിന്ന് അഷ്റഫ് അവന് വേണ്ട നിർദ്ദേശങ്ങൾ കൊടുക്കുകയാണ്.. വെയിലിൽ തിളങ്ങുന്ന അവന്റെ ആ വിരിഞ്ഞ നെഞ്ചും തോളും കണ്ടപ്പോൾ ലതയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു മിന്നൽ പാഞ്ഞു. അവൻ മതിലിന് അല്പം വിട്ടാണ് നിൽക്കുന്നത്.
ലത മാക്സി ഒതുക്കിപ്പിടിച്ച് അങ്ങോട്ട് ചെന്നു. “എടാ അഷ്റഫേ… ഇത്ര പെട്ടെന്ന് ആളെ വിളിച്ചു പണി തുടങ്ങിയോ? ഞാൻ വെറുതെ ഒരു തമാശയ്ക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ ഉള്ളൂ.”
ലതയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അടുക്കളയിൽ നിന്നും തെസ്നിയും അങ്ങോട്ട് വന്നു. അവൾ ലതയുടെ ആശ്ചര്യഭാവം കണ്ട് ചിരിച്ചു. “അതാ ചേച്ചി ഞാൻ നോക്കുന്നത്… നമ്മളൊക്കെ ഒരു കാര്യം നടന്നുകിട്ടാൻ എത്ര തവണ പറയണം? ഇതിപ്പോ ചേച്ചി ഇന്നലെ ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞപ്പോഴേക്കും കണ്ടില്ലേ, രാവിലെ തന്നെ ആളെയും കൂട്ടി ഇറങ്ങി.ഇക്കാക്ക് ചേച്ചിയുടെ കാര്യത്തിൽ ഭയങ്കര താല്പര്യമാണെന്ന് തോന്നുന്നു!”
തെസ്നിയുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ലതയുടെ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു നാണം വിരിഞ്ഞു. അവൾ അഷ്റഫിനെ ഒളിക്കണ്ണാൽ ഒന്ന് നോക്കി. പക്ഷേ അഷ്റഫ് വളരെ കൂളായി തെസ്നിയെ തിരുത്തി.
”ഓ… നീ വലിയ താല്പര്യമൊന്നും പറയണ്ട. ചേച്ചി ഇന്നലെ ഇത് പറഞ്ഞപ്പോ എനിക്ക് തോന്നിയത് നല്ലൊരു കാര്യമാണെന്നാ. കാരണം, ഇങ്ങോട്ട് എപ്പോഴും വരാനുള്ളതല്ലേ? ചേച്ചി ഉണ്ടാക്കുന്ന ഓരോ പലഹാരങ്ങളും ഈ പറമ്പു ചുറ്റി ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടു വരാൻ കഷ്ടപ്പെടുന്നത് കണ്ടപ്പോ ഞാൻ വിചാരിച്ചു, ഒരു ഗേറ്റ് ഉണ്ടെങ്കിൽ അത്രയും പണി കുറഞ്ഞല്ലോ എന്ന്. ആ പലഹാരങ്ങളുടെ രുചി അറിയാവുന്നത് കൊണ്ടാണ് ഞാൻ ഇത് വേഗം ശരിയാക്കുന്നത്!”